Gry i zabawy towarzyskie

Gry i zabawy towarzyskie wcale nie są przeznaczone na nudne przyjęcia. Wręcz przeciwnie - idealnie „rozkręcają” szampańskie imprezy. Poniżej znajdziesz tylko kilka propozycji. Możesz wykorzystać je w całości lub jedynie się nimi zainspirować. Wszystko zależy od Twojej fantazji.

Wiadomość pod talerzem
  • Przed przyjściem gości gospodyni wkłada pod ich talerze karteczki ze zdaniami. Sentencje muszą być krótkie i intrygujące, ale nie bezsensowne, np. „I wtedy zobaczyłam Chucka Norrisa”, „Jadłeś kiedyś austriackie jabłka?”, itp.
  • Poproś gości o zapoznanie się z treścią karteczek. Niech nie dzielą się nią jednak z nikim.
  • Wyjaśnij zasady zabawy: każda osoba musi „naturalnie” wpasować zdania w treść rozmów. Wygrywa gość, który „nieodkryty” jako pierwszy wykorzysta wszystkie sentencje.
Sprawdź swoją pamięć
  • Zabawę rozpoczyna gospodyni, wypowiadając dowolne zdanie, np. „Byłam wczoraj w nowym klubie”.
  • Kolejne osoby powtarzają zdanie gospodyni, wzbogacone o dopowiedziane przez innych gości słowa, np. „Byłam wczoraj w nowym klubie z moją przyjaciółką ”, „Byłam wczoraj w nowym klubie z moją przyjaciółką i koleżanką z pracy”, itp.
  • W momencie, kiedy któryś z gości się pomyli, odpada z gry a zabawa zaczyna się od początku.
  • Wygrywa osoba, która dotrwa do końca gry, zapamiętując jak największą ilość zdań.
Kalambury
  • Goście dzielą się na 2 grupy.
  • Jedna grupa wymyśla przysłowie, powiedzenie, itp., którego przedstawienie (za pomocą ruchów lub rysunku) będzie zadaniem „przeciwników”. Typuje też osobę, która to zrobi.
  • Wygrywa grupa, której zawodnicy odgadną więcej sentencji.
Zgadnij, kim jesteś
  • Gospodyni rozdaje gościom długopisy i samoprzylepne karteczki, prosząc, by każdy napisał na swojej imię i nazwisko/ pseudonim znanej osoby, np. Angelina Jolie, Doda, George Clooney, itp. Ważne, by osoba siedząca obok nie wiedziała, kogo wybraliśmy.
  • Zabawę rozpoczyna gospodyni, przyklejając swoją uzupełnioną karteczkę do włosów/ czoła siedzącej po jej lewej stronie osoby.
  • Wszyscy, oprócz samej zainteresowanej z przyklejoną karetczką wiedzą, kim ona „jest”. Jej zadaniem jest to odgadnąć. W tym celu może zadawać tylko pytania (w pierwszej osobie), na które odpowiedź brzmi „tak” lub „nie”, np. „Czy jestem kobietą?”, „Czy gram w filmach”, itp.
  • Jedna osoba odpowiada na pytania dopóki nie udzieli odpowiedzi negującej. Kiedy z jej ust padnie „nie”, udzielanie odpowiedzi przechodzi na kolejną osobę.
  • Kiedy dany gość odgadnie „swoje” personalia, „celebrytą” staje się kolejna osoba.
Prawda czy wyzwanie?
  • Gospodyni przygotowuje najważniejszy rekwizyt gry - pustą butelkę po winie. Sama też rozpoczyna zabawę, kręcąc butelką.
  • Do osoby, którą ta „wskaże”, kierowane jest tytułowe pytanie „Prawda czy wyzwanie?”. Wyznaczony gość musi wybrać, czy woli odpowiedzieć na osobiste pytanie, czy też wykonać skomplikowane zadanie.
  • Samo pytanie/ zadanie wymyśla osoba kręcąca butelką. Istnieją także karty z gotowymi propozycjami wyzwań, spośród których wybrany gość losuje jedną.
  • Po wywiązaniu się z pytania/ zadania butelka przechodzi w ręce osoby „wyzwanej”.
Zabawa dla dzieci
Wykonaj polecenie balonika
  • Przed przyjęciem gospodyni przygotowuje małe baloniki (w ilości około trzykrotnie większej niż liczba dzieci obecnych na imprezie), do których wkłada karteczkę z nazwą przedmiotu, zwierzęcia lub zawodu, a następnie nadmuchuje je,
  • Podczas zabawy każde dziecko kolejno losuje jeden balonik. Następnie rozdeptuje je z hukiem, czyta hasło, po czym prezentuje je na migi.
  • Pozostałe dzieci muszą odgadnąć hasło. Dziecko, które zrobi to pierwsze dostaje drobną nagrodę np. cukierka.
  • Ważne, by rodzice dopingowali dzieci – zarówno te pokazujące, jak i odgadujące hasło.
  • Taką zabawę można zorganizować również bez balonika, umieszczając hasła na kolorowych kartkach.
 
Reckitt Benckiser